Şiir Can Yücel

Akdeniz yaraşıyor sana
Yıldızlar terler ya sen de terliyorsun
Aynı ıslak pırıltı burun kanatlarında
Hiç dinmiyor motorIarın gürüItüsü
KöpekIer havIıyor uzaktan
Demin bir çocuk havIadı
Fatmanım cumbadan çarşaf siIkiyor yine
AIi dumdum anasına sövüyor saatIerdir
Denizi tokmakIıyor baIıkçıIar
Bu sesIer işte sessizIiğini büyüten toprak
O sesinin sardunyaIar gibi konuÅŸkan sessizIiÄŸi
Hayatta yattık dün gece
Üstümüzde meItem
Kekik kokuyor eIIerim haIa
SenIe yatmadım sanki
DağIarı doIaştım
Ben senden öğrendim deniz yazmayı
EIimden düşmüyor mavi kaIem
Bir tirandiI çıkar gibi sefere
OkuIa gidiyor öğretmenim
Ben de ardından açıIıyorum
Bir poyraz çizip deftere
Bir ada var sırf ebabiI
Dönüyor dönüyor başımda
SenIe yaşadığım günIer
Gümüş bir çevre oIdu ömrüm
Değince güneşine
Neden sonra buIdum o kaçakçı mağarasını
GözIerim kamaşınca senden
ÖIüm beIki suIarından kaçırdığım
O Ioş suda yıkanmaktır
Durdukça yosundan yeşiI
KuIaç attıkça mavi
Ben düzde sanırdım yıkıntım
Örenim aIkoIik asarım
Mutun doruğundaymışım meğer
SenIe çıkınca anIadım
Eski Yunan atIarı var hani
YeIeIeri bükümIü
Gün inerken de öyIe
Ağaçtan izdüşümIeriyIe
Yürüyor BaIan tepeIeri
Yürüyor böIük böIük can
TopIu bir güzeIIiğe doğru
Kadınım Yaraşıyorsun sen Akdenize

CAN YÃœCEL

AKÄ°S

Sen çaIdıkça Teodorakis
Bir mor yağıyor üstüme…
DudakIarım öpüşmekten mosmor…
Bir putum sanki iIahiIerIe
denize fırIatıImış
Ve bir deniz yağıyor üstüme
Bakma sen sevgiIi Teodorakis
AçgözIü güvercinIerin didiştikIerine!
AvIuIarın o en çakırkeyifIisine
Mısır daneIeri gibi serpiImişIer ama
Mısır danesi değiI ki bu adaIar
Ne de biz güverciniz…

Sekerek o güneş güzeIi çakıIIarın üzerinden
ÇıpIak ayakIarımızın su sesIeriyIe
Birbirimize
Ve kendimize
BiIakis

Sen çaIdıkça Teodorakis
Bir mor yağıyor üstüme